DCA ไม่ใช่การถัวลง

การเฉลี่ยต้นทุนหมายถึงการแลกเงินจำนวนใกล้เคียงกันตามตารางที่เขียนไว้แล้ว: ทุกสัปดาห์ ทุกเงินเดือน หรือทุกวันที่เลือกตอนที่คุณยังไม่เห็นราคาวันนั้น การถัวลงหมายถึงการซื้อเพิ่มเพราะราคาตก และสถานะที่มีอยู่กำลังขาดทุน

ทั้งสองอย่างเกิดในสัปดาห์เดียวกันได้ แรงจูงใจต่างกัน และความเสี่ยงต่างกัน

DCA ทำอะไรจริง

DCA ลดความจำเป็นที่จะต้องรู้สึกว่าจับจังหวะถูก ตอนราคาลง จำนวนเงินเท่าเดิมซื้อได้หน่วยมากขึ้น ตอนราคาขึ้น จำนวนเงินเท่าเดิมซื้อได้น้อยลง และคนที่ใส่เงินทั้งหมดตอนต้นมักสะสมหน่วยได้มากกว่า ตัวจำลองใน โมดูลการเงิน แสดงทั้งสองทางด้วยตัวเลขสมมติ

สิ่งที่ DCA ไม่ทำ: เลือกสินทรัพย์ที่ดี หยุดการออกโทเคน หรือเปลี่ยนขาดทุนให้เป็นแผน ตารางซื้อบนโปรเจกต์ที่ข้อสรุปพังแล้ว เพียงชะลอการยอมรับ

เมื่อไรควรหยุดตาราง

• เหตุผลปัจจัยพื้นฐานที่เขียนไว้ตอนต้นไม่จริงอีกต่อไป
• เงินตามตารางเริ่มกินส่วนของค่าใช้จ่ายชีวิต
• คุณเปลี่ยนจำนวนเพราะกลัวตกขบวน ไม่ใช่เพราะตารางเป็นอย่างนั้น

การถัวลงต้องเป็นการตัดสินใจใหม่

การเพิ่มตอนราคาตกสมเหตุสมผลได้ก็ต่อเมื่อข้อสรุปยังอยู่ และขนาดรวมยังอยู่ในเพดานที่กำหนดไว้ ถ้าเหตุผลที่เพิ่มคือ “เพื่อให้ราคาเฉลี่ยดูดีขึ้น” บันทึกนั้นรับใช้ความรู้สึก ไม่ใช่ความเสี่ยง ราคาเฉลี่ยที่ต่ำลงไม่ได้ทำให้จุดออกใกล้ขึ้น ถ้าราคายังลงต่อ

ต่อไปที่ การจัดการเงิน เพื่อคำนวณแบบจำลองเอง