FOMO และการเทรดแก้แค้น

แผนเทรดถูกเขียนตอนน้ำเสียงในหัวยังเรียบ มันถูกยกเลิกตอนน้ำเสียงนั้นเปลี่ยน จิตวิทยาที่นี่ไม่ใช่แรงบันดาลใจ มันคือการรู้จักจังหวะที่ขนาดสถานะใหญ่ขึ้นอย่างเงียบ ๆ เพราะความรู้สึก ไม่ใช่เพราะตัวเลข

FOMO

ความกลัวตกขบวนรู้สึกเหมือนข้อมูล: “ทุกคนเข้าไปแล้ว” สิ่งที่มักเกิดคือคุณเห็นราคาหลังมันขยับ แล้วหาเหตุผลที่เข้ากับความอยากตาม บททดสอบสั้น: ข้อสรุปนี้อยู่ในสมุดก่อนที่ราคาจะพุ่งหรือไม่ และจุดยกเลิกยังเป็นจุดเดิมหรือไม่? ถ้าข้อสรุปเพิ่งเกิดพร้อมการพุ่ง นั่นคือความอยาก ไม่ใช่การวิเคราะห์

การเทรดแก้แค้น

หลังขาดทุน สมองอยากปิดตัวเลขนั้นภายในวันนี้ ขนาดครั้งถัดไปใหญ่ขึ้น จุดตัดขาดทุนหลวม และสินทรัพย์เปลี่ยนไปตามสิ่งที่กำลังขยับ ขาดทุนนั้นไม่ได้เป็นหนี้คุณ การเพิ่มความเสี่ยงเพื่อทวงมัน มักเพิ่มขาดทุน

กฎที่เขียนได้ตั้งแต่เช้า: ถ้าขาดทุนวันนี้แตะเพดาน จะไม่เปิดสถานะใหม่จนถึงพรุ่งนี้ เพดานเป็นเงินหรือจำนวนครั้งที่ผิด เลือกก่อนเปิดกราฟ รายละเอียดขนาดอยู่ใน โมดูลการเงิน

เทรดถี่เกิน

การเปิดสถานะเพราะเงียบก็รู้สึกเหมือนทำงาน กราฟห้าวินาทีมีอะไรที่คล้ายรูปแบบเสมอ ถ้าในหนึ่งชั่วโมงมีจุดเข้ามากกว่าที่อธิบายทีละจุดได้ คุณกำลังหาความบันเทิง ไม่ได้กำลังเดินระบบ

สามบรรทัดก่อนกดปุ่ม

1. เหตุผลที่เข้า หนึ่งประโยค โดยไม่มีคำว่า “แน่นอน”
2. ราคาหรือข้อเท็จจริงที่ทำให้เหตุผลนั้นใช้ไม่ได้
3. เงินที่จะหายถ้าจุดนั้นเกิด เป็นเปอร์เซ็นต์ของเงินทุน

ถ้าบรรทัดใดว่าง ปุ่มยังไม่ถึงเวลา การนอนไม่พอและความอยากเอาคืนก็เป็นเหตุผลให้เว้นบรรทัดนั้นโดยตั้งใจ